newsletter
 
 
 
 
 














print

Γερμανική Βουλή : Μνήμη της Γενοκτονίας των Αρμενίων και άλλων χριστιανικών μειονοτήτων το 1915 και 1916

Η Γερμανική Βουλή συζήτησε και αποφάσισε για την Γενοκτονία των Αρμενίων και άλλων χριστιανικών μειονοτήτων το 1915-1916 στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Στη Συζήτηση που έγινε στη Γερμανική Βουλή για την Γενοκτονία των Αρμενίων και άλλων χριστιανικών εθνοτήτων του 1915/1916 στις 2 Ιουνίου 2016 οι βουλευτές που πήραν τον λόγο Gregor Gysi (Die Linke), Cem Oezdemir (των Πρασίνων), Dietmar Nietan (SPD) και Albert Weiler (CDU/CSU) αναφέρθηκαν στον διωγμό και την εξολόθρευση εκτός των Αρμενίων υπηκόων της οθωμανικής αυτοκρατορίας. στους Αραμαίους/ Ασσύριους , στους Έλληνες του Πόντου και στους Χαλδαίους. Επίσης τόνισαν, ότι αυτό έγινε με διαταγή του τότε καθεστώτος των Νεοτούρκων, ύστερα από τον συστηματικό σχεδιασμό και συστηματική εκτέλεση με σκοπό την εξαφάνιση των λαών αυτών. Το πλήρες κείμενο του ψηφίσματος της γερμανικής Βουλής στη γερμανική γλώσσα εδώ:http://dip21.bundestag.de/dip21/btd/18/086/1808613.pdf
Ανάμεσα στα άλλα στο κείμενο του ψηφίσματος της Γερμανικής Βουλής αναφέρει:
1. τον βασικό ρόλο που έπαιξε το τότε γερμανικό Βασίλειο (Reich) σαν ο κύριος σύμμαχος της οθωμανικής αυτοκρατορίας στο διωγμό και στην εξολόθρευση των Αρμενίων
2. ότι η σχολική, η πανεπιστημιακή και η πολιτική εκπαίδευση θα πρέπει να αναφέρονται στη Γενοκτονία των Αρμενίων και των άλλων χριστιανικών εθνοτήτων σαν μέρος της ιστορίας των εθνικών συγκρούσεων του 20ου αιώνα 
3. ότι απαιτείται οι επιστήμονες και οι δημοσιογράφοι στη Τουρκία που ασχολούνται με τον διωγμό και την εξολόθρευση των Αρμενίων να εργάζονται γι’ αυτό ελεύθερα και χωρίς το φόβο της καταστολής

Ακολουθεί απόδοση στα ελληνικά του ψηφίσματος της Γερμανικής Βουλής, που ψηφίστηκε σχεδόν ομόφωνα:Η γερμανική Βουλή διαπίστωσε:

Η γερμανική Βουλή κλείνει το γόνυ προ των θυμάτων των διωγμών και της σφαγής των Αρμενίων και άλλων χριστιανικών μειονοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που ξεκίνησαν πριν από περισσότερο από 100 χρόνια. Καταγγέλλει τις πράξεις της τότε κυβέρνησης των Νεοτούρκων, που οδήγησαν στην σχεδόν πλήρη εξόντωση των Αρμενίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Όπως επίσης συνέβη και με άλλες χριστιανικές πληθυσμούς και  ιδιαίτερα τους Αραμαίους /Ασσυρίους και τους Χαλδαίους που υπέστησαν διωγμούς και σφαγές.

Με εντολή της τότε κυβέρνησης των Νεοτούρκων άρχισε στις 24 Απριλίου 1915 στην οθωμανική Κωνσταντινούπολη ο προσχεδιασμένος διωγμός και η προσχεδιασμένη εξολόθρευση πάνω του ενός εκατομμυρίου Αρμενίων. Η μοίρα τους είναι παράδειγμα για την Ιστορία των μαζικών εξολοθρεύσεων, των εθνοκαθάρσεων, των διωγμών και βεβαίως των γενοκτονιών, από τις οποίες χαρακτηρίζεται με τον πιο απαίσιο τρόπο ο 20ος αιώνας.

Συνάμα γνωρίζουμε για την μοναδικότητα του Ολοκαυτώματος των Εβραίων για το οποίο ευθύνεται και ενοχοποιείται η Γερμανία.

Η Γερμανική Βουλή μετανιώνει για τον κατακριταίο ρόλο του Γερμανικού Βασιλείου που σαν κυριότερος στρατιωτικός σύμμαχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας παρόλες τις σαφείς πληροφορίες και από γερμανούς διπλωμάτες και ιεραποστόλους για τους οργανωμένους διωγμούς και εξολοθρεύσεις των Αρμενίων δεν προσπάθησαν να αποτρέψουν αυτό το εναντίον της ανθρωπότητας έγκλημα. Η Μνήμη της Γερμανικής Βουλής είναι επίσης έκφραση ιδιαίτερου σεβασμού προς ένα από τα αρχαιότερα χριστιανικά έθνη επί της γης.

Η Γερμανική Βουλή ενισχύει την από το έτος 2005 απόφασή της (έγγραφο 15/5689), που αναφέρονταν στην Μνήμη των θυμάτων καθώς και στην ιστορική επεξεργασία των γεγονότων και σκόπευε να συνεισφέρει στην συμφιλίωση ανάμεσα σε Τούρκους και Αρμενίους. Κατά την 100η επέτειο μνήμης της 24ης Απριλίου 2015 βουλευτές και βουλευτίνες όλων των κομμάτων κατά τη συζήτηση στην Γερμανική Βουλή και ιδιαίτερα ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας το απόγευμα της συζήτησης, κατήγγειλαν την γενοκτονία των Αρμενίων, μνημόνευσαν τα θύματα και επίσης κάλεσαν σε συμφιλίωση. Το Γερμανικό Βασίλειο φέρει συνυπαιτιότητα στα συμβάντα. Η Γερμανική Βουλή συνομολογεί την ιδιαίτερη ιστορική ευθύνη της Γερμανίας. Σε αυτό περιλαμβάνεται η στήριξη Τούρκων και Αρμενίων προκειμένου να αναζητήσουν δρόμους προς την συμφιλίωση και την αλληλοκατανόηση ξεπερνώντας τις μνήμες του παρελθόντος. Αυτή ακριβώς η διαδικασία της συμφιλίωσης τα τελευταία χρόνια έχει ναυαγήσει και χρειάζεται νέα αναθέρμανση.

Η Γερμανική Βουλή τιμά την Μνήμη όχι μόνο των θυμάτων αυτού του αδιανόητα απαίσιου εγκλήματος, αλλά τιμά και όλους αυτούς που τόσο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία όσο και στο Γερμανικό Βασίλειο, οι οποίοι πριν από 100 χρόνια και πλέον κάτω από αντίξοες συνθήκες και ενάντια στην αντίθεση των εκάστοτε κυβερνήσεων προσπάθησαν με ποικίλους τρόπους για την σωτηρία των Αρμενίων γυναικών, παιδιών και ανδρών.

Σήμερα εντέλλεται στη Γερμανία η σχολική, η πανεπιστημιακή και η πολιτική εκπαίδευση να εντάξει την επεξεργασία των διωγμών και της εξολόθρευσης των Αρμενίων σαν μέρος της επεξεργασίας της Ιστορίας των εθνικών διαμαχών του 20ου αιώνα. στα σχολικά προγράμματα και υλικά και να τα διαδώσει στις επερχόμενες γενιές. Σε αυτό θα παίξουν ένα σπουδαίο ρόλο τα Ομοσπονδιακά κρατίδια.

Η Γερμανική Βουλή είναι της γνώμης, ότι στη μνήμη των θυμάτων της σφαγής και του διωγμού των Αρμενίων συμπεριλαμβάνεται η υπογράμμιση του γερμανικού ρόλου και ότι η επεξήγησή του στους συμπολίτες (-ισες) τουρκικής και αρμένικης καταγωγής συμβάλλει στην ενσωμάτωση (αποδοχή) και στην ειρηνική συνύπαρξη.

Η Γερμανική Βουλή χαιρετίζει την αύξηση πρωτοβουλιών και συνεργειών στον τομέα της επιστήμης, της κοινωνίας των πολιτών, της τέχνης και του πολιτισμού και στην Τουρκία, που σκοπό έχουν την διερεύνηση αυτού του εγκλήματος κατά των Αρμενίων και την συμφιλίωση ανάμεσα σε Αρμένιους και Τούρκους.

Η Γερμανική Βουλή ενθαρρύνει την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση να επεκτείνει την προσοχή της στην Μνήμη και την επεξεργασία του διωγμού και της σφαγής των Αρμενίων του 1915. Η Γερμανική Βουλή επίσης χαιρετίζει κάθε πρωτοβουλία που προωθεί και υποστηρίζει το ζήτημα αυτό.

Η ιστορική εμπειρία της ίδιας της Γερμανίας δείχνει, πόσο δύσκολο είναι για μια κοινωνία να επεξεργαστεί τα σκοτεινά κεφάλαια του δικού της παρελθόντος. Η σπουδαιότερη βάση για συμφιλίωση τόσο μέσα στην ίδια κοινωνία, όσο και με άλλες κοινωνίες είναι η ειλικρινής επεξεργασία της ιστορίας. Πρέπει όμως να διαχωρίζεται η ενοχή ανάμεσα στην υπαιτιότητα των δραστών και την υπευθυνότητα των συγχρόνων. Η μνήμη του παρελθόντος μας προειδοποιεί εκτός των άλλων, ώστε να επαγρυπνούμε και να εμποδίζουμε, το ότι το μίσος και η εξόντωση επανακάμπτει και απειλεί ανθρώπους και λαούς.

Η Γερμανική Βουλή παίρνει υπόψη την από το 2005 προσπάθεια που έγινε από εκπρόσωπους της Αρμενίας και της Τουρκίας για την αλληλοπροσέγγιση πάνω σε  ζητήματα μνήμης και αποκατάστασης των διακρατικών σχέσεων. Παρόλα αυτά η σχέσεις ανάμεσα στα δυο κράτη διακατέχονται από εντάσεις και καχυποψία. Η Γερμανία θα πρέπει να υποστηρίζει την προσέγγιση Τούρκων και Αρμενίων. Στην βάση για την αλληλοκατανόηση στο παρόν και στο μέλλον είναι απαραίτητη μια εποικοδομητική μελέτη της Ιστορίας.

Είναι σημαντική για την σταθερότητα της περιοχής του Καυκάσου η χαλάρωση της έντασης και η αποκατάσταση των σχέσεων ανάμεσα στην Τουρκική Δημοκρατία και την Δημοκρατία της Αρμενίας. Η Γερμανία αισθάνεται ιδιαίτερα υπεύθυνη, μέσα στο πλαίσιο της πολιτικής της Ε.Ε. με τους γείτονες της, εξαιτίας του δικού της ιστορικού ρόλου στις γερμανικές – αρμενικές – τουρκικές σχέσεις.

Η Γερμανική Βουλή εντέλει την Ομόσπονδη Κυβέρνηση:

στο πνεύμα της συζήτησης στη Γερμανική Βουλή της 24ης Απριλίου επί την 100η επέτειο να συνεισφέρει περεταίρω στον ευρύ ανοιχτό διάλογο για τον Διωγμό και την σχεδόν πλήρη εξόντωση των Αρμενίων το 1915 /1916 καθώς και τον ρόλο που έπαιξε στα γεγονότα αυτά το Γερμανικό Βασίλειο

 -  να ενθαρρύνει την τουρκική πλευρά να πάρει ανοιχτά θέση για τον τότε διωγμό και σφαγή και έτσι να θεμελιώσει την απαραίτητη βάση για την συμφιλίωση με τον αρμενικό λαό.

-  να εντείνει την προσπάθεια, ώστε με την επεξεργασίας του παρελθόντος να επιτευχθεί ανάμεσα σε Τούρκους και Αρμένιους προσέγγιση, συμφιλίωση και συγχώρεση της ιστορικής υπαιτιότητας

 - να προωθήσει στα πλαίσια των διαθέσιμων οικονομικών μέσων τη στήριξη επιστημονικών, κοινωνικοπολιτικών και πολιτισμικών δραστηριοτήτων στην Τουρκία και στην Αρμενία που υπηρετούν την ανταλλαγή, την προσέγγιση όπως και την διερεύνηση των ιστορικών γεγονότων ανάμεσα στους Τούρκους και τους Αρμένιους σαν πρώτο βήμα για συμφιλίωση και να υποστηρίξει ενεργά την βελτίωση των τουρκοαρμενικών σχέσεων, π.χ. με υποτροφίες για επιστήμονες ή υποστήριξη κοινωνικών δυνάμεων και από τις δυο χώρες, οι οποίες είναι προσπαθούν για την αποκατάσταση των σχέσεων και τη συμφιλίωση

- να ενθαρρύνει Τούρκους και Αρμένιους κυβερνητικούς εκπροσώπους να προχωρήσουν την προς το παρόν αποτελματωμένη διαδικασία αποκατάστασης των διακρατικών σχέσεων των δύο χωρών

- να μεσολαβήσει ώστε η τουρκική και η αρμενική κυβέρνηση να ανακινήσουν το από το 2009 υπογεγραμμένο πρωτόκολλο της Ζυρίχης, που προβλέπει την ίδρυση μιας επιτροπής που θα ασχοληθεί με την επιστημονική διερεύνηση της Ιστορίας, την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων και την διάνοιξη των κοινών συνόρων

- να συναινέσει, ώστε η φροντίδα της αρμενικής πολιτισμικής κληρονομιάς στην Δημοκρατία της Τουρκίας να προωθηθεί και να ενταθεί

στο πλαίσιο των οικονομικών δυνατοτήτων να υποστηριχθούν περεταίρω πρωτοβουλίες και προγράμματα στην επιστήμη, την κοινωνία και τον πολιτισμό τα οποία να σχετίζονται θεματικά με την διερεύνηση των γεγονότων του 1915-1916.

Αιτιολόγηση

Η εξολόθρευση των Αρμενίων στην Οθωμανική αυτοκρατορία κατά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν η μεγαλύτερη και με βαριές επιπτώσεις καταστροφή στην από πολλών χιλιετιών Ιστορία του αρμενικού λαού. Οι πληθυσμιακές εκδιώξεις και οι μαζικές σφαγές σύμφωνα με ανεξάρτητες πηγές αναφέρονται σε πάνω από ένα εκατομμύριο Αρμενίους. Πλήθος ανεξαρτήτων ιστορικών, κοινοβουλίων και διεθνών οργανισμών περιγράφουν τον διωγμό και την εξόντωση των Αρμενίων σαν Γενοκτονία. Η μνήμη σε αυτόν τον διωγμό και την εξόντωση είναι μαζί με την Ιστορία και την γλώσσα θεμελιώδους σημασίας για την ταυτότητα αυτού του Λαού.

Η γερμανική Βουλή μνημονεύει τα γεγονότα σε σχέση με την σύγχρονη Μνήμη του Α Παγκοσμίου Πολέμου. Το Γερμανικό Βασίλειο ήταν ο κύριος στρατιωτικός σύμμαχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η τότε γερμανική βασιλική Κυβέρνηση , που ήταν πληροφορημένη για τον διωγμό και την εξόντωση του αρμενικού λαού, παρέμεινε παρόλα αυτά ανενεργή. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας αισθάνεται ότι είναι υπεύθυνη, για την στήριξη της διερεύνησης αυτού του εγκλήματος και την επαγρύπνηση της μνήμης.

Μέχρι σήμερα η Τουρκία εναντιώνεται, παρά τα αποδεδειγμένα γεγονότα, στο ότι ο εξανδραποδισμός, η καταδίωξη και η εξολόθρευση των αρμενίων ήταν τελείως προσχεδιασμένη ενέργεια και ιδιαίτερα στο ότι κατά την μαζική εκδίωξη η εξασκούμενες σφαγές και η επιδιωκόμενη εξουθένωση του πληθυσμού ‘ήταν ηθελημένη ενέργεια της Οθωμανικής διακυβέρνησης.

Το μέγεθος της σφαγής αμφισβητείται ακόμα στην Τουρκία. Οπωσδήποτε υπάρχουν αντίθετες αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις. Το 2008 δόθηκε αφορμή για μια αρμενοτουρκική προσέγγιση, όταν οι πρόεδροι των δύο χωρών παρακολούθησαν από κοινού ένα ποδοσφαιρικό αγώνα, ώστε να επιδείξουν την επιθυμία τους για περαιτέρω διάλογο. Το 2009 υπογράφηκε από τους υπουργούς Εξωτερικών των δύο χωρών ένα πρωτόκολλο, στο οποίο προβλεπόταν η ίδρυση μιας επιτροπής, που θα ασχολιόταν επιστημονικά με την Ιστορία. Αυτό το Πρωτόκολλο δεν υιοθετήθηκε από κανένα από τα κοινοβούλια των δύο χωρών.

Η Συμφιλίωση των δύο λαών μπορεί μόνο να είναι πιθανή, όταν τα πριν 100 και πλέον χρόνια συμβάντα διευκρινιστούν σε βάθος και τα γεγονότα δεν συνεχίσουν να αμφισβητούνται. Γι αυτό χρειάζεται οι επιστήμονες και οι δημοσιογράφοι στην Τουρκία να μπορούν να εργαστούν ελεύθερα και χωρίς τον φόβο πιέσεων για την επεξεργασία της Ιστορίας του διωγμού και της εξόντωσης των Αρμενίων. Υπάρχουν αρκετές πρωτοβουλίες στην Τουρκία που ασχολούνται με τα της Σφαγής. Το θέμα αυτό απασχολεί εδώ και χρόνια με αυξανόμενο ρυθμό και αμφιλεγόμενα την τουρκική δημοσιότητα. Αυτές οι εξελίξεις είναι καλοδεχούμενες, όπως και διακρατικά κοινωνιολογικά προγράμματα, που υποστηρίζονται από χρόνια από το υπουργείο Εξωτερικών.

Το Γερμανικό Βασίλειο επίσης ήταν σαν ο βασικός στρατιωτικός σύμμαχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε μεγάλο βαθμό εμπλεκόμενο σε αυτές τις εξελίξεις. Τόσο η πολιτική όσο και η στρατιωτική ηγεσία του Γερμανικού Βασιλείου ήταν πληροφορημένες από την αρχή για τον διωγμό και την εξόντωση των Αρμενίων. Όταν ο ευαγγελιστής θεολόγος Δρ Γιοχάννες Λέψιους στις 5 Οκτωβρίου 1915 παρουσίασε στην Γερμανική βασιλική Βουλή τις έρευνες που έκανε ο ίδιος στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούλιο/ Αύγουστο του 1915, το όλο θέμα λογοκρίθηκε από την βασιλική Κυβέρνηση.

Το ίδιο συνέβη και με το κείμενό του «Αναφορά για την κατάσταση του Αρμενικού Λαού στην Τουρκία», που έστειλε ο Λέψιους απευθείας στους βουλευτές της Βασιλικής Βουλής, το 1916 απαγορεύτηκε από την γερμανική στρατιωτική λογοκρισία κατασχέθηκε και παραδόθηκε στους βουλευτές της Βασιλικής Βουλής μετά το τέλος του Α Παγκοσμίου Πολέμου το 1919. Παρά τα επείγοντα δεδομένα πολλές γερμανικές προσωπικότητες από τους τομείς της επιστήμης της πολιτικής και της εκκλησίας όπως οι πολιτικοί Philipp Scheidemmann, Karl Liebknecht ή  Matthias Erzberger και σημαντικές προσωπικότητες της ευαγγελικής και καθολικής Εκκλησίας όπως π.χ. ο Adolf von Harnack και ο Lorenz Werthmann παραιτήθηκαν από το να πιέσουν την Γερμανική Βασιλική Κυβέρνηση να πιέσει αποτελεσματικά τους Οθωμανούς συμμάχους της.

Επίσης τα ντοκουμέντα του τότε Υπουργείου Εξωτερικών, που βασίζονταν στις αναφορές του γερμανού πρέσβη και του γερμανού προξένου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αποδεικνύουν την προσχεδιασμένη σφαγή και διωγμό. Αποτελούν την σπουδαιότερη επίσημη κρατική αναφορά για τα τότε συμβάντα. Το Υπουργείο Εξωτερικών επέτρεψε την πρόσβαση σ’ αυτά τα επίσημα έγγραφα εδώ και πολλά χρόνια. Ήδη από το 1998 παραδόθηκε σε μικροφίλμ στην Αρμενία ένα πλήρες αντίγραφο όλων των εγγράφων. Το ίδιο αντίγραφο απέκτησε αργότερα και η Τουρκία.

Φωτογραφίες: