newsletter
 
 
 
 
 














print

Συνέντευξη του Μάρκου Μπόλαρη στο Ράδιο Θεσσαλονίκη και τον δημοσιογράφο Στέφανο Διαμαντόπουλο



Στρατηγικό σχέδιο για τη στήριξη των νέων που έχουν πληγεί από την κρίση, για τη στήριξη των νέων ζευγαριών, για την αντιμετώπιση του δημογραφικού

 Πολιτική και κοινωνική ιεράρχηση των ζητημάτων προτείνω. Και προτάσσω τις πολιτικές για τη στήριξη των νέων παιδιών, των νέων ζευγαριών, που δυσκολεύονται να παντρευτούν, που αποφεύγουν να τεκνοποιήσουν, που φεύγουν στο εξωτερικό λόγω της ανεργίας, της υποαπασχόλησης. Προκρίνω δηλαδή την κρίσιμη διαχείρηση - αντιμετώπιση του μείζονος προβλήματος της χώρας, του δημογραφικού, με στρατηγικό σχέδιο και χρηματοδότησή του.
Κι ακολουθεί ως προτεραιότητα το χτίσιμο κοινωνικών δομών κι υπηρεσιών – στη θέση αυτών που αποσαθρώθηκαν – με επάρκεια επιστημονικού και στελεχιακού δυναμικού, προετοιμασμένου να διαχειριστεί πολύπλοκες κοινωνικές περιπτώσεις.

 

Συνέντευξη του Μάρκου Μπόλαρη στο Ράδιο Θεσσαλονίκη και τον δημοσιογράφο Στέφανο Διαμαντόπουλο:


Κύριε Μπόλαρη, σε τι συνίσταται η διαφωνία σας;

Να πω πολύ σύντομα τι προηγήθηκε. Πριν από 20 μέρες περίπου, 15 βουλευτές κάναμε μία επιστολή και θέσαμε ένα θέμα ασυνέπειας. Είπαμε δηλαδή ότι πριν από δύο χρόνια, όταν συζητήθηκε στη βουλή το θέμα περί του συμφώνου συμβίωσης, ο αρμόδιος τότε Υπουργός Δικαιοσύνης, ο Νίκος ο Παρασκευόπουλος, είχε δηλώσει δημόσια ότι το θέμα συμβίωσης δε σημαίνει και θέμα υιοθεσίας απ’ τα ζευγάρια που έχουν αυτή τη συμβίωση, ούτε αναδοχής. Θέσαμε αυτό το ζήτημα και είπαμε ότι εδώ υπάρχει μια ασυνέπεια, άλλα είπαμε, άλλα λέμε στη συγκεκριμένη περίπτωση και μάλιστα χωρίς να υπάρξει αίτημα. Αντί να υπάρξει απάντηση από πλευράς της εχούσης την νομοθετική πρωτοβουλία υπουργού, υπήρξε μία επίθεση η οποία είχε σχέση με δίκη προθέσεων. Δηλαδή, τι σκεφτόμασταν όταν λέγαμε κι όταν γράφαμε την επιστολή η οποία εστάλη, την οποία σας προείπα. Εγώ χθες επανήλθα και έχω θέσει τρία ζητήματα, τα οποία θεωρώ ότι είναι κρίσιμα, αφού με την πρώτη επιστολή δεν εισακουστήκανε, λέγοντας ότι , όταν νομοθετεί κανείς, ο νόμος πρέπει να μπορεί να εφαρμοστεί. Για να μπορεί να εφαρμοστεί πρέπει να έχεις υπηρεσίες που θα τον εφαρμόσουν. Στην προκειμένη περίπτωση το υπουργείο, και όλοι οι πολίτες, ξέρουμε ότι οι κοινωνικές υπηρεσίες μας έχουν πρόβλημα και γι’ αυτό καθυστερούνε οι υιοθεσίες, κάποιες φορές χρόνια, δυο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι χρόνια. Είναι γνωστά στην κοινωνία αυτά. Όταν λοιπόν λες ότι θα κάνω αναδοχή από ζευγάρια, ετερόφυλα και ομόφυλα, αυτό σημαίνει ότι έχεις κοινωνικές υπηρεσίες και δομές οι οποίες λειτουργούν και μπορούν να την παρακολουθήσουν, γιατί αυτές οι διαδικασίες τίθενται υπέρ του παιδιού. Δυστυχώς στη χώρα μας οι κοινωνικές υπηρεσίες είναι αποσαθρωμένες. Για πολλούς λόγους, και για το γεγονός ότι, λόγω της κρίσης, έχει φύγει πολύς κόσμος και δεν υπάρχει ούτε το στελεχιακό, ούτε το επιστημονικό προσωπικό, για να διεκπεραιώσει τις διαδικασίες της υιοθεσίας. Πολλώ δε μάλλον, να παρακολουθήσει τις διαδικασίες και μάλιστα σε πιο πολύπλοκες μορφές, όπως είναι οι αναδοχές κλπ.

Το δεύτερο είναι ότι, αυτή η συζήτηση ήρθε αιφνιδιαστικά, χωρίς να έχει ανοίξει στην κοινωνία ένας ουσιαστικός διάλογος. Ο οποίος διάλογος πρέπει να θέσει στο τραπέζι ζητήματα τα οποία έχουν σχέση με το συμφέρον του παιδιού, όταν το δούμε από πλευράς παιδαγωγικής, από πλευράς παιδοψυχολογίας, παιδοψυχιατρικής, από πλευράς συνταγματικής, δηλαδή ισότητα, που τίθεται, ισότητα ανάμεσα στα ζεύγη, είτε είναι ετερόφυλα είτε είναι ομόφυλα, από πλευράς κοινωνιολογίας… Αυτή η συζήτηση δεν έγινε. Η πρόκληση λοιπόν είναι να δούμε αυτά τα δύο ζητήματα. Γι’ αυτό θέσαμε ζήτημα απόσυρσης της διάταξης. Λέμε ότι πρέπει να γίνει αυτή η συζήτηση στην κοινωνία, ανάμεσα στους πολίτες, που στο τέλος είναι αυτοί που μας έδωσαν την εντολή, να πάμε στη Βουλή να τους εκπροσωπήσουμε.

Και το τρίτο ζήτημα είναι ότι έχουμε στην κοινωνία ένα ανοιχτό τεράστιο θέμα, και πριν την κρίση, που επιδεινώθηκε λόγω κρίσης και το αντιμετωπίζουμε σήμερα με σφοδρότητα, που είναι το δημογραφικό θέμα. Ένα από τα αρμόδια υπουργεία να το συζητήσει είναι το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας.

Γιατί επηρεάζει σύμφωνο συμβίωσης και αναδοχή το δημογραφικό; Τι εννοείτε; Εννοείτε ότι είναι προτεραιότητα, θα έπρεπε να δούμε αυτό πρώτα …

Εννοώ ότι υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα στο οποίο η χώρα έχει υποστεί τεράστια ήττα, λέει πρόσφατη μελέτη την οποία έκανε το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, το δημογραφικό μας πρόβλημα.

Το δημογραφικό θέλει λεφτά, κύριε Μπόλαρη. Θέλει χρηματοδότηση, θέλει άνεση στις οικογένειες, θέλει στήριξη στο σχολείο…

Σας ευχαριστώ πολύ που τα λέτε, αυτά θα έλεγα τώρα. Αυτή είναι η έγνοια που πρέπει να έχουμε για τα νέα παιδιά, τα νέα ζευγάρια στην πατρίδα μας.

Άρα λέτε ότι η πολιτεία θα πρέπει να έχει έγνοια στο να κάνουν τα ζευγάρια παιδιά κι όχι να πάρουν έτοιμα δηλαδή, το πρόβλημα δεν είναι αν είναι ομόφυλα ή ετερόφυλα, έχετε θέμα σ’ αυτό;

Υπάρχει θέμα λειτουργίας των κοινωνικών υπηρεσιών, και βέβαια έλλειψης επιστημονικού προσωπικού.

Αν είχαμε καλές κοινωνικές υπηρεσίες θα το βλέπαμε;

Αυτή είναι η συζήτηση που πρέπει να γίνει. Γιατί άκουσα ένα κείμενο που κυκλοφόρησε, 55 καθηγητών, επιστημόνων κλπ. οι οποίοι λέγανε ότι, στην Αμερική γίνεται αυτό, στην Αμερική γίνεται εκείνο, στην Αμερική γίνεται το άλλο. Μπράβο, ευχαριστούμε. Με τι υπηρεσίες γίνεται εκεί; Α ναι, εκεί έχουν υπηρεσίες, ευχαριστώ. Ελάτε να κουβεντιάσουμε τα ζητήματα, σε ποια φάση είμαστε εμείς, να κάνουμε ιεράρχηση των ζητημάτων, να γυρίσουμε και να δούμε τα νέα παιδιά τα οποία δεν μπορούνε, λόγω προβλήματος, να παντρευτούνε, που αποφεύγουν να τεκνοποιήσουν γιατί δεν έχουν δουλειά, να δούμε δηλαδή το μείζον ζήτημα, και μετά θα δούμε κι όλα τα υπόλοιπα. Όταν έρχεται το υπουργείο αιφνιδιαστικά, χωρίς να αντιμετωπίσει τα μείζονα, χωρίς να κάνει πολιτική πλατφόρμα, χωρίς να έχει πολιτική στρατηγική, να πει, εγώ θα βάλω ένα ζήτημα, το οποίο στο τέλος δεν μπορώ να το διεκπεραιώσω…

Κύριε Μπόλαρη, μια παρατήρηση λίγο, εδώ επειδή έχουμε θέματα, για να μην τρέχουμε στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, προφανώς η κυβέρνηση λέει, ας τακτοποιήσω το θέμα, διότι όταν έχουμε σύμφωνο συμβίωσης δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα ζευγάρια, έχουμε πρόβλημα. Ας το λύσουμε να μην το βρίσκουμε μπροστά μας. Μάλλον επιφανειακά βλέπει το θέμα, και θέλει να αποφύγει και την έκθεση σε ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλα.

Θέλω να σας πω το εξής. Είναι σωστό το επιχείρημα που λέτε. Η ουσία ποια είναι; Μπορώ να διεκπεραιώσω αυτή τη διαδικασία με τις υπηρεσίες που έχω; Η δικιά μου η εμπειρία, που το ξέρω το υπουργείο το αρμόδιο και τις υπηρεσίες, λέει ότι η νομοθέτηση γίνεται με όρους επικοινωνιακούς, χωρίς δυνατότητα εφαρμογής.

Κύριε Μπόλαρη, δε θα το ψηφίσετε υποθέτω, ή θα απέχετε;

Είναι απολύτως σαφές ότι δε συμφωνώ με τη διάταξη, η ψηφοφορία είναι σήμερα το βράδυ, δε συνηθίζω να ψηφίζω και να λέω τι θα κάνω πριν να ψηφίσω, δεν είναι σωστό σαν διαδικασία. Η διαφωνία είναι καταγεγραμμένη και είναι σαφής. Και έχω πολύ μεγάλη αγωνία για το τι κάνουμε με τα παιδιά σήμερα που δεν μπορούν να στήσουν μια οικογένεια και δεν έχουνε δουλειά, παρά με αυτή τη διαδικασία που δεν αντιστοιχίζεται με κοινωνικές δομές και υπηρεσίες του κράτους.