newsletter
 
 
 
 
 














print

Συνέντευξη Μάρκου Μπόλαρη στο ραδιοφωνικό σταθμό ΘΕΜΑ 104,6 και τους δημοσιογράφους Μπάμπη Κούτρα και Νίκο Φελέκη

 
 
Κύριε Μπόλαρη, για τα συλλαλητήρια στη Βόρεια Ελλάδα ποια εικόνα έχετε; Ήταν επιτυχείς οι συγκεντρώσεις;

Λιγότερο ή περισσότερο. Όπως καταλαβαίνετε, άλλο είναι να κάνεις συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη και άλλο σε μία κωμόπολη όπως η Πέλλα, τα Γιαννιτσά κλπ. με άλλη τάξη μεγέθους. Κόσμος υπήρχε. Υπήρξαν και μεγάλες συγκεντρώσεις, στις Σέρρες, τη Βέροια, την Καβάλα, την Κατερίνη. Ο πολίτης ενδιαφέρεται, και μάλιστα όταν τα θέματα αυτά ακουμπούνε την ψυχή του. Στην Ελλάδα της κρίσης, στην Αθήνα κυρίως και στη Θεσσαλονίκη λιγότερο, είχαμε χιλιάδες διαδηλώσεις. Από κοινωνικές ομάδες, οικονομικές ομάδες, συνδικαλιστικές κλπ, για μικρά και μεγαλύτερα ζητήματα. Και είναι ενταγμένα όλα μέσα στις συνταγματικές ελευθερίες που έχει ο Έλληνας. Μέσα σε αυτές τις συνταγματικές ελευθερίες είναι να εκφράζει την αγωνία του και για άλλα θέματα, όπως είναι τα εθνικά θέματα, τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, ή και εσωτερικής αν πούμε ότι αφορούν τη δική μας ιστορία και τη δική μας γλώσσα. Αυτό λοιπόν το πράγμα το δείχνει ο κόσμος. 

Πως πρέπει να διαχειριστεί η κυβέρνηση αυτή την άποψη που διατυπώνει η κοινή γνώμη, κατά τη γνώμη σας κύριε Μπόλαρη; Γιατί είναι προφανές τώρα ότι η κυβέρνηση έχει κάνει μία επιλογή. 

Ο κόσμος βοηθάει την κυβέρνηση, γιατί δείχνει ποια είναι η δική του ευαισθησία και ποια είναι και τα όρια τα οποία βάζει. Όταν έχεις μία διεθνή διαπραγμάτευση, η οποία γίνεται επειδή επίκεινται αλλαγές, εντάξεις σε υπέρτερους σχηματισμούς όπως ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ένωση κλπ, την κίνηση αυτή που γίνεται, την αντίδραση του κόσμου, την τοποθέτηση του κόσμου την καταγράφουνε, και στο ΝΑΤΟ και στην Ευρώπη. Την καταγράφει η διεθνής κοινή γνώμη. Έχει σημασία να ξέρουμε ότι ο λαός έχει αυτήν την άποψη. Στο τέλος αυτά που γίνονται είναι πέρα από τη σημερινή μέρα. 

Ένα δημοψήφισμα θα βοηθούσε; Αποδεχόμαστε ότι τα Σκόπια πρέπει να κάνουν δημοψήφισμα, ενώ σ’ εμάς αυτή η ιδέα δεν έχει πολλούς οπαδούς.

Προσωπικά πιστεύω πως το δημοψήφισμα είναι δημοκρατική κατάκτηση και μία χώρα η οποία κάνει δημοψηφίσματα, για μικρότερα ή μεγαλύτερα θέματα, ανεβαίνει στην κλίμακα της δημοκρατίας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έγινε συζήτηση στην Ελλάδα, γιατί αυτό το θέμα το ‘χουμε σε εκκρεμότητα τριάντα χρόνια, και οι κυβερνήσεις έχουν την εξουσιοδότηση να το χειριστούν. Μακάρι στη χώρα να περάσει η άποψη και να κάνουμε δημοψηφίσματα και στους Δήμους, και στις Περιφέρειες και κεντρικά. Δεν το θέτω όμως για σήμερα.

Αν όχι δημοψήφισμα, στη Βουλή να περάσει με τυπική πλειοψηφία ή με αυξημένη;

Είμαι απολύτως βέβαιος ότι χρειάζεται αυξημένη πλειοψηφία. Για να μπορούμε να έχουμε μία ενισχυμένη εθνική θέση και παρουσία, και για το εσωτερικό αλλά και για το εξωτερικό. Και να έχει μία συνέχεια. Χρειαζόμαστε να χειριστούμε αυτό το θέμα με σοβαρότητα και να πάμε όσο γίνεται με μεγαλύτερη νομιμοποίηση. 

Αυτή τη διαφοροποίηση του μικροτέρου εταίρου της κυβέρνησης, των ΑΝΕΛ, πώς την αντιμετωπίζετε; Μία κυβέρνηση οφείλει σε θέματα αυτής της σημασίας να έχει μία ενιαία έκφραση.

Σε δημοκρατία είμαστε, έχουνε δικαίωμα να διαφοροποιηθούνε. Γιατί να έχει ενιαία άποψη; Ναι, είναι κεντρικό εθνικό θέμα. Εγώ βλέπετε πιστεύω ότι πρέπει να έχει πολύ μεγαλύτερη, από τους 151 βουλευτές, νομιμοποίηση η απόφαση. Εδώ κρινόμαστε όλοι, κρινόμαστε στο σύνολό μας. 

Οι ψηφοφόροι σας στην Α’ Θεσσαλονίκης σας κάνουν παραινέσεις, παρεμβάσεις, συζητήσεις για το θέμα των Σκοπίων κ. Μπόλαρη; Και σε ποια κατεύθυνση;

Είναι καθημερινή η έγνοια του κόσμου, όχι τώρα, συνεχώς. Είναι καθημερινή έγνοια, στην κατεύθυνση ότι πρέπει να διαφυλάξουμε την ψυχή μας. Μία παλιά ελληνική σοφή έκφραση λέει: «Αρχή σοφίας, ονομάτων επίσκεψις». Δεν μπορείς να ξεκινήσεις και να είσαι σοφός αν δεν κατέχεις την ουσία των λέξεων, την ουσία των ονομάτων. Αυτή η συζήτηση λοιπόν, αυτή η διεθνής διένεξη στην οποία βρισκόμαστε, μας ανάγει στη σοφία των Αρχαίων Ελλήνων. Συζητούμε την ονοματολογία ενός γειτονικού κράτους. Δεν συζητούμε το Μακεδονικό, αυτό έχει λυθεί. Συζητούμε το όνομα το οποίο θα πάρουνε οι γείτονές μας στα Σκόπια.

Πολλοί λένε όμως ότι το όνομα είναι το όχημα του αλυτρωτισμού, άρα επανέρχεται το Μακεδονικό ως πρόβλημα. 

Συμφωνώ με αυτό που λένε, μόνο που θέλω να πω ότι είναι το όχημα του ψευτο-αλυτρωτισμού. Η δική μου άποψη, την οποία διατυπώνω χρόνια, είναι πως για να κάνουμε συμβιβασμό με τους γείτονές μας χρειαζόμαστε ειλικρίνεια και εντιμότητα, για να δομήσουμε καλές σχέσεις φιλίας για τους αιώνες που έρχονται. Όχι για τα επόμενα δυο-τρία χρόνια. Αυτή λοιπόν η ειλικρίνεια προϋποθέτει ο λαός αυτός να βγει και να πει στη διεθνή κοινή γνώμη ότι «εμείς, όντως, είμαστε Σλάβοι». Εάν το πουν αυτό λύνονται ζητήματα τα οποία μας ταλαιπωρούνε, με τις αναφορές τους στο Μέγα Αλέξανδρο κλπ. Ναι, τα αγάλματα στους δρόμους τα αφαιρούν. Υπάρχει όμως μία τεράστια βιβλιογραφία, εγκατασπαρμένη σε όλες τις βιβλιοθήκες του κόσμου, η οποία αυτή είναι το όχημα του αλυτρωτισμού. Εάν λοιπόν ξεκαθαρίζανε ότι είναι Σλάβοι, εμείς θα είχαμε υποχρέωση να πούμε ότι πράγματι αυτοί μένουνε σε ένα κομμάτι της Μακεδονίας, το οποίο μπορούμε να το πούμε Σλαβομακεδονία. Όσο για τους Αλβανούς οι οποίοι μένουνε στα Σκόπια, κανένας τους δε λέει ότι είναι Μακεδόνας. Δεν το δέχονται οι Αλβανοί το Μακεδονία, πολύ πιο εύκολα θα δέχονταν το Σλαβομακεδονία. Η άποψή μου είναι ότι μία συμφωνία προϋποθέτει ειλικρίνεια, η οποία λύνει το θέμα.
Εμείς ως Νεοέλληνες, έχουμε προγόνους αρχαίους Έλληνες. Ένα λάθος το οποίο θα τους πει Nova Makedonija, θα εντείνει τον αλυτρωτισμό και την απάτη σε βάρος της ιστορίας γιατί θα λένε ότι είναι απόγονοι των αρχαίων μακεδόνων.

Το Severna Makedonija;

Το Severna είναι σλάβικο, και αν είναι σύνθετο λύνει αλλιώς τα ζητήματα.