newsletter
 
 
 
 
 













Προβολή κειμένου

print

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΣΗΜΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

Σ/Ν «Διοικητική και Οργανωτική Μεταρρύθμιση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης και λοιπές ασφαλιστικές διατάξεις»

 

Η κοινωνική ασφάλιση είναι βασική κατάκτηση των εργαζομένων, η οποία έγινε εφικτή μετά από μακρούς και αιματηρούς αγώνες και με την υποστήριξη σοσιαλδημοκρατικών ή την ανοχή φιλελευθέρων κυβερνήσεων. Η κοινωνική ασφάλιση αποτελεί την υλοποίηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και ολοκληρώνει την ιδιότητα του πολίτη. Στις σύγχρονες δημοκρατίες δεν νοείται ο πολίτης χωρίς ανεμπόδιστη άσκηση των ατομικών, των πολιτικών και των κοινωνικών του δικαιωμάτων.

Έτσι η συζήτηση που κάνουμε σήμερα έχει βαθύτατα πολιτικά χαρακτηριστικά: Ο κάθε πολιτικός σχηματισμός, ιδίως η Κυβέρνηση που έχει και την πολιτική πρωτοβουλία, με τις τοποθετήσεις του σήμερα δείχνει τις γενικότερες θέσεις του. Είναι με τους πολίτες, με τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους ή αδιαφορεί γι’ αυτούς, διότι έχει επιλέξει να υπηρετεί τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τον παρασιτικό τομέα της οικονομίας;

Είναι με τους παραγωγούς του πλούτου ή με αυτούς που θέλουν απλώς να τον νέμονται;

Με λίγα λόγια, ποιος πληρώνει και ποιος επωφελείται!

Στο σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης τρείς είναι αυτοί που εισφέρουν: οι εργαζόμενοι, οι εργοδότες και το κράτος.

Η Κυβέρνηση επιδιώκει να παρουσιάσει το ζήτημα της κοινωνικής ασφάλισης ως ένα διαχειριστικό πρόβλημα. Και αυτό γίνεται σκόπιμα. Διότι έτσι συσκοτίζεται το γεγονός ότι

το κράτος δεν εκπληρώνει τις νομοθετημένες υποχρεώσεις του προς τα ταμεία

το κράτος, κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας έχει επιτρέψει στην εργοδοσία να αποφεύγει τις εισφορές ή ακόμα και να κλέβει και να ιδιοποιείται τις εισφορές των εργαζομένων. Η Νέα Δημοκρατία

Η Κυβέρνηση έχει σε πολλές περιπτώσεις νομιμοποιήσει την εισφοροαποφυγή, χαρίζοντας εκατομμύρια Ευρώ σε τράπεζες, αλλά και άλλους κακοπληρωτές των ταμείων. Έτσι η Ελλάδα κατέχει τα θλιβερά πρωτεία στην Ευρώπη με εισφοροδιαφυγή που φτάνει στο 24%! Δηλαδή δεν καταβάλλονται εισφορές για έναν στους τέσσερις εργαζόμενους!

Η αναποτελεσματική οργάνωση των υπηρεσιών ελέγχου, σε συνδυασμό με την άτολμη μεταναστευτική πολιτική, επιτρέπει την γιγάντωση της «μαύρης» και ανασφάλιστης εργασίας, επιτρέποντας την συστηματική εκμετάλλευση των ημεδαπών και αλλοδαπών εργαζομένων.

Η οργάνωση των υπηρεσιών υγείας είναι τέτοια που οι πολίτες να δαπανούν υπέρογκα ποσά για περίθαλψη, για φάρμακα για διαγνωστικές υπηρεσίες.

Τα ασφαλιστικά ταμεία παραδόθηκαν στην διοίκηση των κάθε λογής Αγάπιων, ώστε τα χρήματα των εργαζομένων να γίνουν, μέσω των αμαρτωλών ομολόγων, μαύρο πολιτικό χρήμα για την χρηματοδότηση της Νέας Δημοκρατίας.

Αλλά ακόμη και αν το ζήτημα ήταν πρόβλημα διαχειριστικό, η κυβερνητική πρόταση χωλαίνει σοβαρότατα:

Πού είναι οι σοβαρές και αξιόπιστες αναλογιστικές μελέτες, σε σχέση με τις εισροές και τις εκροές του ασφαλιστικού συστήματος;

Πόσο κοστίζει η διοίκηση των ασφαλιστικών ταμείων;

Πόσο κοστίζει η ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη και ποιες είναι οι πληρωμές του συστήματος σε φαρμακευτικές εταιρίες, σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και σε ιδιωτικά θεραπευτήρια;

Το γεγονός ότι σήμερα συζητούμε ένα κατ’ εξοχήν πολιτικό πρόβλημα φαίνεται και από την μεθόδευση της προώθησής του:

Επί χρόνια ακούγαμε από τον Πρωθυπουργό και τους κατά καιρούς Υπουργούς Απασχόλησης της Νέας Δημοκρατίας τα επίτηδες επιλεγέντα περίφημα «τρία ΔΕΝ». Σχέδιο ή έστω γενικές κατευθύνσεις επίλυσης τα πολιτικά κόμματα και οι κοινωνικοί εταίροι δεν είδαν ποτέ!

Οι κατά καιρούς συνεντεύξεις των Υπουργών ή οι γενικόλογες επαφές τους με εκπροσώπους των εργαζομένων και των εργοδοτών βαφτίστηκαν διάλογος!

Και όταν επιτέλους ήρθε το νομοσχέδιο στ Βουλή, είναι προφανής η βιασύνη της Κυβέρνησης να ψηφισθεί στα γρήγορα, με επιβολή μάλιστα κομματικής πειθαρχίας στους κυβερνητικούς βουλευτές και προκλητική η αυθάδεια της Κυβέρνησης και της κυρίας υπουργού προς την αντιπολίτευση και την εξεγερμένη κοινωνία, όταν δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να αλλάξουν τίποτε! Χαρακτηριστική της απόλυτης στάσης της Κυβέρνησης είναι η ενορχήστρωση μηχανισμών κοινωνικού αυτοματισμού, με τους δήθεν «αγανακτισμένους πολίτες» που μηνύουν απεργούς: ο πρόεδρος της ΔΕΗ, ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ κλπ

Η Δημοκρατία είναι πολίτευμα του διαλόγου, των αμοιβαίων υποχωρήσεων, των συμβιβασμών.

Η επιμονή της Κυβέρνησης, παρά το γενικευμένο απεργιακό κύμα με την συμμετοχή και των «γαλάζιων» συνδικαλιστών, η άρνηση του διαλόγου, η έπαρση, ένα μόνο καταδεικνύουν: Η Νέα Δημοκρατία και ο Πρωθυπουργός είναι αποφασισμένοι να εξοφλήσουν τα γραμμάτια στους ταξικούς τους πάτρωνες, διαλύοντας την κοινωνική ασφάλιση, καταληστεύοντας τους πόρους της και διοχετεύοντάς τους στους κολοσσούς της ιδιωτικής ασφάλισης, στους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας και στις φαρμακοβιομηχανίες.

Την ίδια στιγμή επιλεγμένα τραπεζικά και άλλα μεγαλοκεφαλαιουχικά συμφέροντα, καθώς και ο παρασιτικός τομέας της οικονομίας, αφήνονται ασύδοτοι και απαλλάσσονται από το δήθεν βάρος των ασφαλιστικών εισφορών.

Η μαύρη, αδήλωτη και ανασφάλιστη εργασία προβάλλονται ως το μέλλον των εργασιακών σχέσεων και οι σημερινοί και μελλοντικοί εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους απογυμνώνονται από βασικά δικαιώματά τους, ως πολίτες.

Η χώρα και η οργάνωση της οικονομίας της γυρίζει στον 19ο αιώνα.

Τα κοινωνικά δικαιώματα συρρικνώνονται στην λογική των επιδομάτων φτώχειας και η κοινωνική πολιτική μετατρέπεται σε πεδίο άσκησης ελεημοσύνης!

Και δύο λόγια επί των διατάξεων του Νομοσχεδίου:

1.Στις περικοπές συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων

Το ΠΑΣΟΚ απαντά: Αυτές οι περικοπές είναι τόσο άδικες για τους ασφαλισμένους όσο και αναποτελεσματικές για το ασφαλιστικό σύστημα. Δεν εξοικονομούν παρά ελάχιστους πόρους ενώ η κοινωνική αναστάτωση που ήδη προκαλούν θα έχει σοβαρότατες επιπτώσεις στην παραγωγικότητα των εργαζομένων και στην εργασιακή ειρήνη. Επιπλέον θα επιβαρύνει υπερβολικά το ασφαλιστικό σύστημα γιατί θα υπάρξουν μαζικές έξοδοι ασφαλισμένων έως τα έτη 2009 και 2013 ανάλογα την περίπτωση.

2.Στην υπονόμευση των δικαιωμάτων των γυναικών

Το ΠΑΣΟΚ απαντά: Οι εν μέρει θετικές διακρίσεις στην κοινωνική ασφάλιση των γυναικών αντισταθμίζουν τις αδικίες που ακόμη υφίστανται οι γυναίκες στην αγορά εργασίας, αλλά και από την ανεπάρκεια των κοινωνικών υπηρεσιών: στην πράξη δεν ισχύει το «ίση αμοιβή για ίση εργασία» σε σχέση με τους άνδρες, ενώ ακόμη και σήμερα, οι γυναίκες αναλαμβάνουν σχεδόν εξ ολοκλήρου τη «δουλειά στο σπίτι» δηλαδή παιδιά, νοικοκυριό, φροντίδα των ηλικιωμένων.

Το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται: Για έμπρακτη άρση αυτών των αδικιών με πολιτικές ενίσχυσης αφενός της οικογένειας και αφετέρου της θέσης της γυναίκας στην αγορά εργασίας με την εφαρμογή κινήτρων στους εργοδότες για την πρόσληψη γυναικών, διπλασιασμό των βρεφονηπιακών σταθμών σε τέσσερα χρόνια, επιδότηση θέσεων κοινωνικής εργασίας για άνεργες γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας κ.ά.

3.Στις βίαιες και χωρίς ασφαλιστική λογική Ενοποιήσεις Ταμείων

Το ΠΑΣΟΚ απαντά πως η ενοποίηση ταμείων απαιτεί συστηματικό και ουσιαστικό διάλογο με τους άμεσα εμπλεκόμενους φορείς, αναλογιστικές και οικονομικές μελέτες και κάλυψη του αναλογιστικού κόστους των ενοποιήσεων με δίκαιο τρόπο, χωρίς την επιβάρυνση των ασφαλισμένων και χωρίς βίαιες ανατροπές στον προγραμματισμό ζωής τους.

4.Στην κακοποίηση της πρότασης του «κουμπαρά» για τις νέες γενιές

Το ΠΑΣΟΚ προτείνει το Ταμείο Αλληλεγγύης των Γενεών ως επενδυτικό κεφάλαιο με πόρους που θα επιβαρύνουν κυρίως τους οικονομικά ισχυρούς .